ร้านขายของ

ตั้งแต่สมัยก่อนแล้วที่คนไทยเริ่ม ขายของ ซื้อขายแลกเปลี่ยนสินค้า

ขายของ
ขายของ

สมัยก่อน นำผักปลามาเปิด ขายของ กันอย่างเรียบง่าย ไม่ได้มีหน้าร้านชัดเจน เพียงตั้งขายเป็นครั้งคราวบนโต๊ะไม้ธรรมดา แต่เมื่อยุคสมัยเปลี่ยนรูปแบบร้านได้ถูกพัฒนาขึ้นใหม่ให้ครบวงจรมากขึ้น จำหน่ายสินค้าสารพัดสิ่ง ที่เราให้คำจำกัดความกันว่า “ร้านโชห่วย” มาจากภาษาจีนฮกเกี้ยน แปลว่า ร้านขายของชำ หรือร้านสะดวกซื้อ นั่นเอง

แต่เพราะ ขายของ ในปัจจุบันไม่ได้รับการปรับปรุงให้ทันสมัย อีกทั้งยังต้องแข่งขันกับร้านสะดวกซื้อ 24 ชั่วโมงอีก ทำให้จำนวนร้านโชห่วยที่เคยเปิดหนาแน่นเหลือเพียงไม่กี่ร้าน

ร้านขายของ ควรเปิดในแหล่งชุมชน บริเวณรอบมีทั้งโรงเรียนและโรงงาน หน่วยงานราชการ วัด และสถานที่สำคัญ รูปแบบร้านเน้นแตกต่างจากร้าน ขายของ อื่น

ให้ทำแบบร้าน ขายของ แบบเคนอื่นผมก็ทำได้นะ แต่ผมมองว่าถ้าเปิดเหมือนร้านอื่น เราจะไม่ได้ฐานลูกค้าในชุมชนนั้นๆ สินค้าที่ขายในร้านต้องตอบโจทย์กลุ่มลูกค้าอยู่ในย่าน มีทั้งอุปโภคบริโภค ขนม เครื่องดื่ม เนื้อแช่แข็ง และนำผลผลิตในชุมชนมาวางจำหน่าย เช่น ตะกร้าหวาย ผลไม้ เมื่อชุมชนมีรายได้ ชาวบ้านจะกลับมาซื้อของที่ร้านเราเอง

In the old days, vegetables and fish were opened to sell things easily. Didn’t have a clear storefront Only occasionally sold on ordinary wooden tables But when the era changed, the restaurant format was newly developed to be more complete Sell all kinds of products Which we define as “shoddy restaurant” is derived from Hokkien Chinese, meaning groceries or convenience stores.

But because the current sales have not been modernized It also has to compete with convenience stores 24 hours, resulting in the number of stores that have been crowded with only a few stores.

Shops should be open in a community area. The area around has both a school and a factory. Government agencies, temples and landmarks The store layout is different from other shops.

To do it like a Ken-style shop. I can do it too. But I think that if opened like other stores We will not have a customer base in that community. Products sold in stores must meet the needs of customers in the area. There are consumer goods, desserts, frozen meats and the produce in the community such as wicker baskets and fruits. The villagers will come back to buy from our shop.

แหล่งรวบรวมข้อมูล : Google

สามารถติดตามเพิ่มเติม ได้ที่นี่